من الأكلة فى جوفه ، و ان اهل الارض مرحومون ما تحابوا و ادوا الامانة و عملوا بالحق ، « از حسن اسلام مرد است كه آنچه را بكارش نمىآيد رها كند ، پس بپرهيزيد از آنچه از آن پوزش مىخواهيد چه مؤمن بد نمىكند و پوزش مىطلبد و منافق هر روز بد مىكند و پوزش نمىخواهد ، و هر آينه غيبت دين مسلمان را زودتر تباه مىكند تا بيمارى خوره اندرونش را ، و همانا اهل زمين تا هنگامى كه با يك ديگر دوستى ورزند و امانت را برسانند ، و حق را به كار بندند ، رحمت شده‌اند . » و گفت : يقول الله عز و جل : ابن آدم ، انا الحى الذى لا اموت فاطعنى اجعلك حيا لا تموت ، و انا على كل شىء قدير ، ابن آدم ، صل رحمك افك عنك عسرك و ايسرك ليسرك ، « خداى عز و جل مىگويد : اى پسر آدم ، منم زنده اى كه نمىميرم پس مرا اطاعت كن تا تو را زنده اى قرار دهم كه نميرى و من بر هر چيزى توانايم ، اى پسر آدم صله رحمت كن تا دشواريت را از تو بردارم و تو را به راه آسانت رهنمون شوم . » و گفت : من اصبح و هو على الدنيا حزين اصبح على الله ساخطا ، و من شكى مصيبة نزلت به فانما يشكو ربه ، و من اتى ذا ميسرة فخشع له لينال من دنياه ذهب ثلثا دينه [ 1 ] و من تمنى شيئا هو لله رضى لم يخرج من الدنيا حتى يعطاه ، « كسى كه اندوهناك براى دنيا صبح كند ، خشمگين بر خدا صبح كرده است ، و هر كس از مصيبتى كه به دو رسيده است شكايت كند ، پس همانا از پروردگارش شكايت مىكند ، و هر كس نزد توانگرى رود پس براى او فروتنى كند تا از دنيايش بهره مند گردد ، دو سوم دينش رفته است ، و هر كس چيزى را آرزو كند كه خدا بدان خشنود است از دنيا نرود تا همان به او داده شود . » و گفت : يقول الله عز و جل : ابن آدم تفرغ لعبادتى املا قلبك غنى و لا اكلك فى طلب معاشك الى طلبك ، و على ان اسد فاقتك و املا قلبك خوفا منى ، و ان لا تفرغ

--> [ 1 ] ر ك نهج البلاغه كلمه 219 .